Diz kireçlenmesi, uyluk kemiği ile kaval kemiğini birbirine bağlayan diz eklemindeki koruyucu kıkırdak dokunun yıllar içindeki aşınma, aşırı yüklenme, geçirilmiş travmalar veya yaşlanma süreci nedeniyle incelmesi ve özelliğini yitirmesidir. Kıkırdak doku elastikiyetini kaybettiğinde, eklem kemikleri birbirine sürtünmeye başlar ve vücut bu sürtünmeyi dengelemek için eklem kenarlarında kemik çıkıntıları (osteofitler) üretir. Bu durum, dizde yoğun bir ağrıya, sabahları veya uzun süre oturma sonrasında ortaya çıkan eklem sertliğine, merdiven inip çıkarken artan sızılara ve hatta eklemden gelen sürtünme veya çıtırtı seslerine yol açar. İlerleyen vakalarda dizde şekil bozuklukları (parantez bacak görünümü) ve eklem içi sıvı artışı (ödem) görülebilir.

Diz kireçlenmesinin oluşum süreci yalnızca diz ekleminin izole bir yıpranması olmayıp, tüm alt ekstremite kinetik zincirinin etkileşim içinde olduğu karmaşık bir mekanizmadır. Kalça kaslarının zayıflığı, ayak tabanındaki basış bozuklukları (içe basma vb.) ve pelvis dengesizlikleri, adım atarken diz eklemine asimetrik bir yük binmesine neden olur. Bu anormal mekanik yüklenme, kıkırdağın daha hızlı aşınmasına ve eklem kapsülünün gerilmesine yol açar. Klasik tıp yaklaşımları genellikle süreci sadece geçici ağrı kesici kremler, ilaçlar veya ilerleyen aşamalarda protez ameliyatlarıyla çözmeye çalışırken, eklemin biyomekaniği ve çevre kasların dengesi düzeltilmediği sürece ağrılar artarak devam eder. Kliniğimizde diz kireçlenmesini cerrahi bir operasyona gerek kalmadan önce bütüncül bir manuel tıp perspektifiyle ele alıyor, bacak biyomekaniğini hücresel düzeyde yeniden yapılandırıyoruz.