Tıbbi adıyla tinnitus olarak bilinen kulak çınlaması, tek bir hastalıktan ziyade, işitme sisteminde veya onu çevreleyen anatomik yapılarda meydana gelen bir sorunun habercisi olan karmaşık bir semptomdur. Kişiler bu durumu genellikle ince bir zil sesi, rüzgar uğultusu, makine gürültüsü veya nabız atışı şeklinde tarif ederler. Bu sesler sürekli olabileceği gibi aralıklı olarak da ortaya çıkabilir ve özellikle çevresel gürültünün azaldığı gece saatlerinde çok daha belirgin hale gelerek uyku kalitesini ciddi şekilde bozar. Çınlamanın temelinde, iç kulaktaki (koklea) hasarlı tüy hücrelerinin beyne yanlış elektrik sinyalleri göndermesi yatsa da, boyun omurlarındaki mekanik problemler, çene eklemi (TMJ) disfonksiyonları ve fasyal gerginlikler de bu yanlış sinyal iletimini doğrudan tetikleyebilir.

Kulak çınlamasının nedenleri oldukça geniş bir yelpazeye yayılır. Yüksek sese maruz kalma, yaşa bağlı işitme kayıpları ve kulak enfeksiyonları en bilinen sebepler olsa da; günümüzde stres, duruş bozuklukları, boyun fıtıkları ve diş sıkma (bruksizm) gibi mekanik faktörlerin tinnitus üzerindeki etkisi çok daha net anlaşılmıştır. Üst boyun omurlarında (özellikle atlas ve axis) meydana gelen milimetrik kaymalar, iç kulağa giden kan akışını bozarak veya işitme sinirleri üzerinde baskı yaratarak kronik çınlamalara yol açabilir. Bu nedenle kliniğimizde kulak çınlaması şikayetiyle gelen hastalarımızı sadece işitme organı bazında değil; omurga dizilimi, sinir sistemi, çene eklemi biyomekaniği ve kas-fasya bütünlüğü çerçevesinde çok yönlü ve derinlemesine bir analize tabi tutuyoruz.